domingo, 27 de febrero de 2011

Bob Dylan. Times are changing.

Los tiempos cambian y nos resignamos, nos adaptamos y seguimos cada uno por nuestro camino.
Algunos no soportan que otros si que puedan seguir sin lo que tenían antes, otros toleran cualquier irritación. Incluso yo me acuerdo de ser yo mismo y saco mi genio en momentos inoportunos. Tal vez sea una lastima perder ciertas cosas y tal vez no. Pero es bueno que cuando llames al timbre y suene su voz te alegres de haber pasado todo ese tiempo con cierta persona. Esa eres tu, y poco a poco te vas convirtiendo en mi amiga, que me soporta mas allá de todo lo que hemos sido durante toda esta época. Me alegro de sentir todo lo que he sentido y de haber luchado por hacerme un hueco en tu sitio donde tienes para guardar los recuerdos. Valoro cada momento que he pasado contigo y valoro cada pensamiento que se voy a tener por tus recuerdos, duele perder algo tan simple y bello como esto pero ahora no hay ningún sentimiento que supere a este, la incertidumbre recorre nuestros pensamientos, hace que vuelvan a salir esas mariposas en la barriga. Ahora mismo no estoy ni triste, ni hambriento, ni rencoroso, ni sacando ningún tipo de carácter, solo me duele un poco la barriga y no tengo mucho sueño.

Y siempre de por siempre los tiempos seguirán cambiando, la cuestión es si podremos cambiar con ellos.

Wanderlust

viernes, 25 de febrero de 2011

"Imagino... se cazarán alces en los bosques humedos de los cañones que rodearan las ruinas del Rockefeller center, se llevaran ropas de cuero que durarán toda la vida, se trepará por cepas gruesas como mi muñeca que envolverán el edificio Sears y cuando se mire hacia abajo se verán figuras machacando maiz, colocando tiras de venado en el arcén de alguna autopista abandonada".

jueves, 24 de febrero de 2011

Loneliness .

Mis entrañas repiten tu soledad

como un disparo directo al corazón,

junto a aquel puñetazo que tanto deseé que me diesen.

Sentado de brazos cruzados

sabiendo de sobra que mis palabras no llegaran a ningún lugar

me repito,

hasta donde estuve dispuesto a llegar?

Estas contradicciones me hicieron mas vulnerable

como una hoja caduca de un árbol

que nunca llega a tocar el suelo

y el viento la lleva hacia otro ningún lugar.

miércoles, 23 de febrero de 2011

El secreto de la porcelana.

"Nada allana tanto el camino de las relaciones personales como el contacto físico. Tocar una piel es lo mismo que golpear la puerta de la confianza y que se abra."

Emilio Calderón.

miércoles, 16 de febrero de 2011

Empty with you.

No place to be dice: (02:05:38)
jo no vull per res del món que estigues malament

No place to be dice: (02:06:51)
he cridat xke en certa manera te vull, i eres important

No place to bedice: (02:06:59)
crec k sempre k estigues mal tornaré

No place to be dice: (02:07:02)
bueno

No place to be dice: (02:07:04)
menvaig

Trainwreck dice: (02:07:09)
val

Trainwreck dice: (02:07:16)
jo estigues be o mal

[i]No place to be[/i] dice: (02:07:17)
bona nit (Floreta)

Trainwreck dice: (02:07:28)
estare sempre en algun lloc per tu

Trainwreck dice: (02:07:37)
i per a recordar tot esto


sábado, 5 de febrero de 2011

viernes, 4 de febrero de 2011

Increible.

Letting go of my love with a strangers breath against my skin
I left my heart 200 miles away,
I never had it back
It all fell apart and the blood ran cold dead
Through these veins
Standing by your side
Without saying a word.
I was breathless
Nothing left to believe in.
Your worn face and hands tell the stories of solitude
Endless fear Friday nights and fucking fear.
Our finally breaking silence, only to find out the harsh reality
That catch-up on me,
On these Winter nights
That came to soon (too fucking soon)
I'm only 19 years old
But there's so much pain in here
Fuck this pain!
So look past my skin,
These scars look past,
look past the glimmer of hope in my eyes
If I'm honest to myself it only
Feels like you're haunting me.

jueves, 3 de febrero de 2011

Estemos donde estemos.


Burriana, Mar del Plata y San Pedro.
...y desde Barcelona hasta Frankfurt pasando por Nepal.
Los años pasan, las vidas, las amistades y los amores, y nosotros...

miércoles, 2 de febrero de 2011

http://www.youtube.com/watch?v=NQM41t2Qul8
The elevator, in the hotel lobby has a lazy door
The man inside is going to a hotel room
He jumped out right after seeing just the very sight of me
Decided he better hike it to the second floor

Its temporary, this place I'm in
I permanently wont do this again
My belongings scattered all across the hotel floor

Now then later, I was thinking it over by the snack machine
I thought about you and a candy bar

The Now and Laters, now that I've got, stuck between my teeth
I fell asleep to the greatest
movie of the year

A man gets lonely, for heavens sake
He's wondering only what did you do today
The worlds spinning around into an old, sad song

Well it's coming down outside like Ive never even seen before
I fell into some kind of sorry state
But looking back now, I think it's finally time for me to laugh about it
And get my things together and find something to say

Well I feel awful, and I believe
That time gets wasted in this misery
And darling, I never wanna come back home

martes, 1 de febrero de 2011

mon douce coeur de pirate